|
W NUMERZE:
DRODZY CZYTELNICY!
Ks. Jan Strzałka SCJ
PANIE, POZOSTAŃ Z NAMI!
Ks. Stanisław Mieszczak SCJ
PIELGRZYM
CHRYSTUS W DOMU CHOREGO
SŁOWA OCZEKIWANE
TAJEMNICA CIERPIENIA
Ks. Lucjan Szczepaniak SCJ
BOISZ SIĘ ŚMIERCI?
Jadwiga
CZY CIERPIENIE USZLACHETNIA?
FILIPINY – KRAJ KONTRASTÓW
Ks. Andrzej Sudoł SCJ
WYSPA SZCZĘŚLIWA
Kl. Przemysław Bukowski SCJ
|
CHRYSTUS W DOMU CHOREGO
W nasz krajobraz jeszcze do niedawna mocno był wpisany widok księdza
niosącego chorym Komunię św. Obecnie, gdy spotykamy na ulicy kapłana z
Najśw. Sakramentem, często jesteśmy zmieszani. Również nie zawsze wiemy,
w jaki sposób się zachować, gdy zajdzie potrzeba zaproszenia kapłana do
naszego domu. A nie jest to trudne, choć wymaga pewnego przygotowania.
Zwyczaj roznoszenia Komunii św. do domów osób chorych i więzień był
praktykowany już w pierwszych gminach chrześcijańskich. Dobrze więc, że
jest on w naszym kraju podtrzymywany i księża przybywają z Najśw.
Sakramentem do osób, które z powodu choroby, kalectwa lub podeszłego
wieku nie mogą osobiście uczestniczyć w niedzielnej Eucharystii.
Odwiedziny te w większości parafii mają miejsce w pierwszy piątek
miesiąca.
Kapłan przychodzący do domu chorego nie jest zwyczajnym gościem. Nie są
to też rutynowe odwiedziny, czy nawet coś podobnego do corocznej kolędy.
Kapłan przynosi pod sakramentalnymi postaciami samego Chrystusa. Należy
więc, zgodnie z naszą wiarą, dostrzec obecność wielkiego Gościa i godnie
Go przyjąć.
Prośba o wizytę
Kto i kiedy może prosić księdza o wizytę?
-
Kapłani odwiedzają tych chorych, którzy nie mają możliwości
uczęszczania do kościoła. Jeżeli istnieje pewne utrudnienie (np.
problemy z poruszaniem), rodzina ma obowiązek, na miarę swoich
możliwości, umożliwienia praktyk religijnych osobie chorej (np. przez
zawiezienie samochodem do kościoła).
-
Chory może poprosić księdza osobiście, np. telefonicznie. Zgłoszenia
są przyjmowane w kancelariach parafialnych. Tam też można dowiedzieć się
o czas odwiedzin.
-
Gdy chory nie jest w stanie tego sam uczynić, obowiązek taki ma
rodzina i opiekunowie (do obowiązku opieki nad chorym należy nie tylko
troska o potrzeby ciała, ale i ducha).
-
Gdy chory opiera się wizycie, obowiązkiem najbliższych – w trosce o
jego zbawienie – jest próba przekonania go. Przy wyraźnym sprzeciwie nie
należy jednak prosić księdza (sprzeciwiałoby się to wolnej woli
człowieka).
-
Odwiedziny chorych nie są związane z żadną ofiarą pieniężną.
Przygotowanie domu
Przygotowanie to ma na celu godne przyjęcie Chrystusa, a przez to
wyrażenie wiary w Jego szczególną obecność.
-
Należy zadbać o porządek, przede wszystkim w pokoju chorego.
-
Aby podkreślić wagę wydarzenia, dobrze jest zmienić na czyste posłanie
i odzież chorego, zadbać o jego higienę.
-
Stworzyć atmosferę skupienia, wyłączyć radio, telewizor itp.
-
Zadbać, by zwierzęta domowe (zwłaszcza psy) nie przeszkadzały w
wizycie, umieścić je w innym pomieszczeniu.
Stół To znak ołtarza, na nim ksiądz położy Najśw.
Sakrament.
-
Powinien znajdować się w zasięgu wzroku chorego.
-
Należy przykryć go czystym, białym obrusem.
-
Na stole trzeba umieścić krzyż i zapalone świece oraz naczynie z wodą
święconą i kropidło.
-
Pomocna może być szklanka czystej wody do popicia, jeśli chory ma
problemy z przełykaniem.
„Panie, wejdź pod mój dach!” – odwiedziny
W jaki sposób przygotować się duchowo? Jak się zachować, gdy ksiądz
już przyjdzie?
Na przyjęcie Komunii św. należy przygotować swoje serce przez
skupienie i modlitwę, przygotować się do sakramentu pojednania.
Dobrze jest oczekiwać, tak by ksiądz nie miał problemów z
odnalezieniem domu. Jeśli to możliwe otworzyć drzwi, furtkę itd.
Chrystus przychodzi do konkretnego domu. Wypada więc, by pozostali
domownicy oddali cześć Najśw. Sakramentowi przez uklęknięcie i
chrześcijańskim pozdrowieniem przywitali kapłana.
Domownicy powinni też wziąć udział we wspólnej modlitwie z kapłanem i
chorym, gdyż Chrystus przychodzi do ich Kościoła domowego. Powinni
jednak po niej wyjść z pokoju, aby umożliwić choremu przystąpienie do
sakramentu spowiedzi.
Jeśli stan zdrowia chorego jest poważny lub potrzebuje on szczególnej
łaski do znoszenia swojej choroby lub starości, ksiądz udzieli
sakramentu namaszczenia chorych.
Po przystąpieniu do Komunii św. powinno się pozostać w skupieniu na
modlitwie dziękczynienia.
Wielką łaską jest dla człowieka przyjęcie Chrystusa do swojego serca.
Szczególnie cenne jest to dla tych, którzy w bólu, nieraz w samotności,
dźwigają krzyż swojej choroby, niepełnosprawności lub starości. Aby więc
ta łaska wydała bogate owoce, ważne jest dobre przeżycie tej chwili.
Temu mają służyć czynione przygotowania. A ponadto każdy podjęty wysiłek
świadczy o naszej wierze i jest świadectwem dla innych.
|
